കാലം കാത്തുവെച്ച ചരിത്രസ്മൃതി

 

ചരിത്രം ഉറങ്ങുന്ന വഴിയിലൂടെ...

സർവകലാശാലയിൽ ഐച്ഛിക വിഷയമായി ചരിത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോഴും, അന്നത്തെ മഹാന്മാരെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചപ്പോഴും, അവർ വളർന്ന നാടും പ്രവർത്തനമേഖലകളും ഒരുനാൾ നേരിൽ കാണാൻ കഴിയുമെന്ന് അന്നൊരിക്കലും ഞാൻ സങ്കൽപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. അവരെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാനും അവർ ജീവിച്ച സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെ മനസ്സുകൊണ്ടെങ്കിലും ഒന്നു സഞ്ചരിക്കാനും എന്നും ഒരു മോഹമുണ്ടായിരുന്നു.

അമേരിക്കയിൽ വന്നുചേർന്ന നാൾ മുതൽ എന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യം ഇടംപിടിച്ചിരുന്ന ഒരിടമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടേക്കുതന്നെ ആദ്യം പോകണമെന്നൊരു തീരുമാനവും മനസ്സിലുറപ്പിച്ചിരുന്നു. അത്രമേൽ എന്നെ സ്വാധീനിച്ച ഒരു ചരിത്രപുരുഷനായിരുന്നു അബ്രഹാം ലിങ്കൺ.

ആ മോഹസാക്ഷാത്കാരത്തിന്റെ നിമിഷത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയായിരുന്നു പിന്നീട് 

അമേരിക്കയുടെതിനാറാമത്തെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന അബ്രഹാം ലിങ്കൺ.

1809 ഫെബ്രുവരി 12-ന് കെന്റക്കി സംസ്ഥാനത്തെ ഹാർഡിൻ കൗണ്ടിയിലെ സിങ്കിങ് സ്പ്രിങ് ഫാമിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. ദരിദ്രരായ തോമസ് ലിങ്കണിന്റെയും നാൻസി ഹാങ്ക്സിന്റെയും മകനായി ഒരു സാധാരണ മരക്കുടിലിൽ ജനിച്ച ആ ബാലൻ ഒരുനാൾ അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാന്മാരായ പ്രസിഡന്റുമാരിൽ ഒരാളായി മാറുമെന്ന് ആരും കരുതിയിരിക്കില്ല.

1861 മാർച്ച് 4 മുതൽ 1865 ഏപ്രിൽ 15 വരെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിഡൻസി. ഭാര്യ മേരി ടോഡ് ലിങ്കൺ. റോബർട്ട് ടോഡ് ലിങ്കൺ, എഡ്വേർഡ് ബേക്കർ ലിങ്കൺ, വില്ലി ലിങ്ക

ലിങ്കൺ ജീവിച്ചിരുന്ന വീട്...

മ്യൂസിയത്തിൽ ഇനിയും ഒരുപാട് കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെ മാത്രം കണ്ടാൽ മതിയാകില്ലല്ലോ! അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്ന വീട് കൂടി കാണാനുള്ള തിടുക്കമായിരുന്നു മനസ്സുനിറയെ.

രാവിലെ മുതൽ സന്ദർശകരുടെ വരവ് നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് ഗൈഡുകൾ അവിടെ സജീവമായിരുന്നു. ഞങ്ങളും ആ സന്ദർശകസംഘത്തിന്റെ ഭാഗമായി.

അവിടെ അപ്പോഴും ചില ഖനനപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ചരിത്രത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ കണ്ടെത്താനുള്ള അന്വേഷണത്തിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർ തിരക്കിലായിരുന്നു. അവരുടെയടുത്തുചെന്ന് ഞാൻ ഒരു ചരിത്രാധ്യാപികയാണെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ വളരെ താൽപര്യത്തോടെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും കാണിച്ചുതന്നു. മണ്ണിനടിയിൽ മറഞ്ഞുകിടന്ന കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള അവരുടെ പരിശ്രമം എന്നെ ഏറെ ആകർഷിച്ചു.

അവിടെ കൂടുതൽ നേരം ചെലവഴിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സമയം അനുവദിച്ചില്ല. ഇനിയും പകുതിപോലും കണ്ടുതീർന്നിട്ടില്ലല്ലോ എന്നൊരു വിഷമവും മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീടിന്റെ പരിസര

വും പഴയകാല ജീവിതരീതികളും ഗ്രാമത്തിന്റെ രൂപഭംഗിയും ഓരോന്നായി കണ്ടറിഞ്ഞു. പഴയ വീടുകൾ, അയൽപക്കങ്ങൾ, കുതിരവണ്ടികൾ, കന്നുകാലിത്തൊഴുത്ത്, കിണറ്റിലെ വെള്ളം ശേഖരിച്ചിരുന്ന ബാരലുകൾ, ലിങ്കണിന്റെ രണ്ടാമത്തെ കട എന്നിവയെല്ലാം ആ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.

ചിലയിടങ്ങളിൽ അന്നത്തെ ജീവിതരീതികൾ പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നതിനായി പ്രത്യേകം വേഷം ധരിച്ചവരെയും കാണാമായിരുന്നു. അന്നത്തെ വീട്ടുജോലിക്കാരിയുടെ വേഷത്തിൽ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ജീവിതം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു.

ഒരു സാധാരണ ബാലനിൽനിന്ന് മഹാനായ നേതാവിലേക്ക്...

ചരിത്രത്തിൽ മായാത്ത വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച അബ്രഹാം ലിങ്കണിന്റെ ജീവിതം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ അത് അതിജീവനത്തിന്റെയും കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെയും നിരന്തരമായ പരിശ്രമത്തിന്റെയും ചരിത്രമാണെന്നു മനസ്സിലാകും.

ദരിദ്രമായ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് ബാല്യത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസം നേടാനുള്ള അവസരങ്ങൾ വളരെ കുറവായിരുന്നു. കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കാരണം ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ അച്ഛനോടൊപ്പം കൃഷിപ്പണികളിൽ സഹായിക്കേണ്ടിവന്നു.

അമ്മ നാൻസിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ എഴുത്തും വായനയും പഠിപ്പിച്ചത്. ഈസോപ്പുകഥകൾ പോലുള്ള സന്മാർഗകഥകൾ പറഞ്ഞുകൊടുത്തും വായനയിലേക്ക് വഴിതെളിച്ചും അമ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു.

എന്നാൽ ഒൻപതാം വയസ്സിൽ അമ്മയുടെ മരണം ആ ബാലന്റെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു ശൂന്യത സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നീട് പിതാവ് മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ചു. കുടുംബം പല കാരണങ്ങളാൽ പല സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും താമസം മാറ്റി.

ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും വായനയോടുള്ള താൽപര്യം അദ്ദേഹം കൈവിട്ടില്ല. സ്വയം പഠിച്ചും ജീവിതാനുഭവങ്ങളിൽനിന്ന് പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടും അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുപോയി.

യൗവനകാലത്ത് പലവിധ ജോലികളും ചെയ്തു. കച്ചവടക്കാരനായും പോസ്റ്റ്മാനായും വഞ്ചിയിൽ ചരക്കുകൾ കൊണ്ടുപോകുന്ന തൊഴിലാളിയായും പ്രവർത്തിച്ചു. ഗുസ്തിക്കാരനായും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ ന്യൂ ഓർലിയൻസിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കിടെ കണ്ട അടിമച്ചന്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിനെ ആഴത്തിൽ വേദനിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി കാണാത്ത ആ ക്രൂരമായ സമ്പ്രദായത്തിനെതിരെ പോരാടണമെന്ന ഉറച്ച തീരുമാനം അന്നുമുതൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ശക്തിപ്പെട്ടു.

1832-ൽ രാഷ്ട്രീയരംഗത്തേക്ക് കടന്ന അദ്ദേഹം ഇല്ലിനോയി സംസ്ഥാന നിയമസഭയിലേക്ക് മത്സരിച്ചു. പിന്നീട് സ്വയം നിയമപഠനം നടത്തി അഭിഭാഷകനായി. ജീവിതത്തിന്റെ പല മേഖലകളിലും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്രദ്ധേയനായി.

1860-ലെ പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെ സ്ഥാനാർഥിയായി മത്സരിച്ച് വിജയിച്ചു. 1861 മാർച്ച് 4-ന് അമേരിക്കയുടെ പതിനാറാമത്തെ പ്രസിഡന്റായി അധികാരമേറ്റു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിഡൻസി കാലഘട്ടം അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ നാളുകളായിരുന്നു. അടിമത്തത്തെ അനുകൂലിച്ചിരുന്ന തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ യൂണിയനിൽനിന്ന് വേർപെട്ട് കോൺഫെഡറേറ്റ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഓഫ് അമേരിക്ക രൂപീകരിച്ചു. രാജ്യത്തിന്റെ ഐക്യം നിലനിർത്തുന്നതിനായി ലിങ്കൺ ശക്തമായ നേതൃത്വം നൽകി.

1863-ൽ അദ്ദേഹം പുറപ്പെടുവിച്ച വിമോചന വിളംബരം അടിമത്തത്തിനെതിരായ പോരാട്ടത്തിലെ നിർണായകമായ ഒരു ചുവടുവയ്പ്പായി മാറി. പിന്നീട് അമേരിക്കയിൽ അടിമത്തം പൂർണമായും നിരോധിക്കുന്ന പതിമൂന്നാം ഭരണഘടനാഭേദഗതിക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്തു.

അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൽ യൂണിയൻ വിജയിച്ചു. 1865-ൽ അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കുന്ന ഭരണഘടനാഭേദഗതി നിലവിൽ വന്നു.

എന്നാൽ അധികകാലം ആ മഹാനായ നേതാവിന് ജനങ്ങൾക്കൊപ്പം ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

1865 ഏപ്രിൽ 14-ന് വാഷിങ്ടണിലെ ഫോർഡ്സ് തിയേറ്ററിൽ Our American Cousin എന്ന നാടകം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ജോൺ വിൽക്കിസ് ബൂത്ത് എന്ന നടൻ അദ്ദേഹത്തിനു നേരെ വെടിയുതിർത്തു. പിറ്റേന്ന്, ഏപ്രിൽ 15-ന് ലിങ്കൺ അന്തരിച്ചു.

അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ പ്രസിഡന്റായി അദ്ദേഹം മാറി.

പരാജയങ്ങൾ വിജയത്തിലേക്കുള്ള ചവിട്ടുപടികൾ...

അബ്രഹാം ലിങ്കണിന്റെ ജീവിതചരിത്രം വായിക്കുമ്പോൾ അതൊരു വിജയഗാഥ മാത്രമല്ല, പരാജയങ്ങളെ അതിജീവിച്ച ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതപാഠം കൂടിയാണെന്ന് മനസ്സിലാകും.

ജീവിതത്തിൽ പലതവണ അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടു. കച്ചവടശ്രമങ്ങൾ വിജയിച്ചില്ല. തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ തിരിച്ചടികൾ നേരിട്ടു. വ്യക്തിജീവിതത്തിലും വലിയ ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നു.

എന്നാൽ പരാജയങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് പുതിയ പാഠങ്ങളായിരുന്നു. ഓരോ വീഴ്ചയിൽനിന്നും വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കാനുള്ള കരുത്ത് അദ്ദേഹം നേടി.

ഒടുവിൽ അമ്പത്തിരണ്ടാം വയസ്സിൽ അമേരിക്കയുടെ പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.

കേവലം നാലര വർഷത്തോളം മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രസിഡന്റായി പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. എങ്കിലും ആ ചെറിയ കാലയളവിനുള്ളിൽ അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റാൻ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചു.

രാജ്യത്തിന്റെ ഐക്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള നിർണായക നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ അമേരിക്കൻ ജനതയുടെ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ ചരിത്രത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കി.

പരാജയങ്ങളെ ഭയന്ന് അദ്ദേഹം പിന്മാറിയിരുന്നെങ്കിൽ അമേരിക്കൻ ചരിത്രം മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമായിരുന്നില്ലേ എന്ന ചിന്ത മനസ്സിൽ ഉയർന്നുവന്നു.

ചരിത്രം തൊട്ടറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ...

ഇന്നനുഭവിക്കുന്ന പല നന്മകൾക്കും വഴിയൊരുക്കിയ ആ മഹാന്റെ പാദസ്പർശമേറ്റ മണ്ണിൽ കാലുകുത്തിയപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ മറന്നുപോയി.

അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ആദരസൂചകമായി അന്നത്തെ വീടുകളും പരിസരങ്ങളും കഴിയുന്നത്ര പഴമ നിലനിർത്തി സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.

പ്രസിഡന്റാകുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന ആ സ്ഥലവും മണ്ണും ഞാൻ കൺകുളിർക്കെ കണ്ടു.

വിശാലമായ ഒറ്റമുറിയിൽത്തന്നെ കിടപ്പുമുറിയും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള മേശയും ഇരിപ്പിടവുമെല്ലാം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ വീടുകളിലേതുപോലെ ഓരോ ആവശ്യത്തിനും പ്രത്യേകം മുറികളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു എന്നത് മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയായി തോന്നി.

ഇരുനൂറിലേറെ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പുള്ള ആ ജീവിതരീതികളിലേക്ക് ഞാനും മനസ്സുകൊണ്ട് ഒരിക്കൽക്കൂടി ഊർന്നിറങ്ങി.

അവിടെയുള്ള ഓരോ വസ്തുവിനും ഓരോ കഥ പറയാനുണ്ടെന്നു തോന്നി. നാം ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിൽ വായിച്ചറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഇതാ നമ്മുടെ കൺമുന്നിൽ! ആ കാലഘട്ടത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതവും ചുറ്റുപാടുകളും മനസ്സിൽ വരച്ചെടുക്കാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞു.

രാവിലെ തുടങ്ങിയ കാഴ്ചകൾക്കിടയിൽ സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല. സന്ദർശകർക്ക് വൈകുന്നേരം ആറുമണിവരെ മാത്രമേ പ്രവേശനാനുമതിയുള്ളൂ എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സൊന്നു പിടഞ്ഞു.

അവിടെനിന്ന് മടങ്ങാൻ മനസ്സനുവദിക്കുന്നില്ല. ഇനിയും കുറച്ചുനേരംകൂടി ആ മണ്ണിൽ നിൽക്കണമെന്നൊരു മോഹം.

എങ്കിലും തിരിച്ചുപോകേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു.

തീർച്ചയായും ഒരിക്കൽക്കൂടി ഞാൻ ഇവിടെ വരും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ അവസാനമായി ഒരിക്കൽക്കൂടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ആ മഹാനായ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞാൻ പതുക്കെ അവിടെനിന്നും മടങ്ങി.

സത്യസന്ധനായ ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം പകർന്നാടിയ ആ നല്ല നാടിനോടുള്ള സ്നേഹവും ആദരവും ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

അപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് അടർന്നുവീണ രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണുനീർ ആ പുണ്യഭൂമിയുടെ മണ്ണിൽ പൊടിഞ്ഞുവീണിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് ഇന്നും എനിക്കുറപ്പുണ്ട്!

ചരിത്രം ചിലപ്പോൾ പുസ്തകത്താളുകളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കും. ചിലപ്പോൾ മണ്ണിലും വീടുകളിലും പഴയ വസ്തുക്കളിലും ഓർമ്മകളിലും അത് ജീവിച്ചിരിക്കും. അന്നെനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത് അതായിരുന്നു.

ചരിത്രം പഠിച്ച ഒരു വിദ്യാർഥിനിയിൽനിന്ന് ചരിത്രത്തെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ഒരു യാത്രികയായി മാറിയ ആ ദിവസം എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരിക്കലും മായാത്ത ഓർമ്മയായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.

---

നന്ദി

എത്ര തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതത്തിനിടയിലും എന്റെ ആഗ്രഹത്തിനുവേണ്ടി സമയം കണ്ടെത്തി അവധിയെടുത്ത് എനിക്കൊപ്പം ഈ യാത്രയിൽ പങ്കുചേർന്ന എന്റെ മകനും ഡോക്ടറുമായ ജോർജ് തോമസിനോടും, ക്യാപിറ്റൽ ബിൽഡിങ്ങിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരായ എന്റെ സഹോദരീപുത്രി നിഷയോടും ബൈജുവിനോടും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദിയും സ്നേഹവും അറിയിക്കുന്നു.